فوتبال زنان کره شمالی | بازگشت شیر جوان به بیشه

به گزارش افرا ورزش، اگر کره شمالی را با نظام دیکتاتوری و وضعیت سیاسی نادرش می‌شناسید باید نگاهی به تیم فوتبال زنان آن هم داشته باشید.

کره شمالی گرچه در فوتبال مردان (بر خلاف گذشته درخشانش) در جمع بهترین‌های آسیا نیست اما در فوتبال زنان، یک قدرت تمام‌عیار است.

چرا فوتبال زنان در کره شمالی قدرتمند است؟

این یک سوال کلیدی است. در کشوری که لیگ حرفه‌ای با حضور بخش خصوصی و درآمدزایی وجود ندارد و حصار سیاسی دور تا دور آن را در بر گرفته چطور پیشرفت فنی اتفاق می‌افتد؟

کره شمالی یک کشور تحریم‌شده در دنیا است. بنا بر این، تیم‌های ورزشی کره شمالی قادر نیستند یک اردوی مفید یا رقابت تدارکاتی مناسبی با کشورهای دیگر داشته باشند.

به طور کلی به‌عنوان یک دختر نوجوان در کره شمالی انتخاب‌های متنوعی ندارید. مشاغل سبک نظامی یا خدماتی گزینه‌های معمول است مگر این که بخواهید ورزشکار حرفه‌ای شوید.

1. سیستم دولتی و حمایت حکومت

در کره شمالی، “ورزشکاران ملی” حقوق و امکانات خود را از طریق نهادهای دولتی مانند وزارت ورزش یا ارتش دریافت می‌کنند. بسیاری از بازیکنان ممکن است عضو تیم‌های وابسته به سازمان‌های نظامی یا امنیتی باشند.

۲. تمرینات فشرده و سیستم استعدادیابی متمرکز

کره شمالی سیستم استعدادیابی ورزشی بسیار منظمی دارد که از سنین پایین بازیکنان مستعد را شناسایی و آموزش می‌دهد.

این سیستم شبیه به مدل کشورهای کمونیستی سابق (مثل اتحاد جماهیر شوروی یا چین شرقی) است که ورزش را به‌عنوان ابزار افتخار ملی تبلیغ می‌کنند.

بازیکنان ممکن است از کودکی در آکادمی‌های ویژه تحت آموزش‌های سخت‌گیرانه قرار بگیرند.

۳. انگیزه‌های غیرمالی

برخلاف فوتبال زنان در غرب که بازیکنان از طریق قراردادهای حرفه‌ای و اسپانسرها درآمد دارند، در کره شمالی انگیزه‌ها بیشتر ملی‌گرایانه و ایدئولوژیک است.

موفقیت ورزشی می‌تواند امتیازات اجتماعی (مانند مسکن بهتر، دسترسی به امکانات ویژه یا ترفیع سیاسی) برای بازیکنان به همراه داشته باشد.

4. امرار معاش از طریق سیستم دولتی

از آنجا که اقتصاد کره شمالی کاملاً متمرکز است، بازیکنان احتمالاً به‌عنوان کارمندان دولت محسوب می‌شوند و حقوق ثابت دریافت می‌کنند.

برخی از آنها ممکن است در مشاغل نمادین (مثل مربیگری یا اداری) در کنار فوتبال فعالیت داشته باشند. همچنین، موفقیت در مسابقات بین‌المللی می‌تواند با پاداش‌های دولتی همراه باشد

بازگشت کره شمالی به صحنه آسیا

این کشور شرقی با 3 قهرمانی در قاره و 3 طلای بازی‌های آسیایی، همواره یکی از قدرت‌های فوتبال زنان آسیا بوده اما سفر پرماجرایی داشته است. از حضور در یک‌چهارم نهایی جام جهانی تا محرومیت.

کره شمالی اکنون پس از 16 سال به مسابقات فوتبال زنان آسیا بازمی‌گردد. در سال 2010 در چین، آن‌ها در فینال در ضربات پنالتی مغلوب استرالیا شدند.

پس از آن، کره شمالی در سه دوره متوالی مسابقات قاره‌ای غایب بود. در 2014 به دلیل محرومیت از سوی فیفا و در سال 2018 به دلیل حذف غیرمنتظره در دور مقدماتی.

آن‌ها در دور مقدماتی مسابقات سال 2018 با کره جنوبی در یک گروه بودند و تنها به دلیل تفاضل گل کمتر در عین ناباوری از رسیدن به مرحله نهایی آسیا بازماندند.

در سال 2022 نیز پاندمی کرونا مانع از حضور تیم کره شمالی شد تا بدین ترتیب آن‌ها برای رقابتی دیگر در سال 2026 در استرالیا، 16 سال برابر با یک نسل، انتظار بکشند.

کره شمالی ماه گذشته در دور مقدماتی، در مصاف با مالزی، فلسطین و تاجیکستان با اقتدار، با 9 امتیاز، 26 گل زده و بدون گل خورده صدرنشین شد و بلیت استرالیا را به دست آورد.

اما بد نیست موضوع خبرساز محرومیت کره شمالی و دوپینگ جمعی بازیکنان آن را نیز بازخوانی کنیم.

دوپینگ 2011 و مشک آهو!

در جریان حضور کره شمالی در جام جهانی زنان در سال ۲۰۱۱، فیفا اعلام کرد که دو بازیکن این تیم در جریان مسابقات در تست دوپینگ مردود و پیش از بازی تیمشان مقابل کلمبیا به طور موقت محروم شده‌اند.

یک هفته بعد، فیفا اعلام کرد که تست سه بازیکن دیگر از کره شمالی پس از آزمایش کل تیم مثبت اعلام شده است.

کره شمالی استدلال کرد که نتایج مثبت دوپینگ ناشی از یک داروی سنتی چینی مشتق از مشک آهو است که برای درمان بازیکنانی که مورد اصابت صاعقه قرار گرفته‌اند استفاده می‌شود.

در نهایت کره شمالی به پرداخت ۴۰۰,۰۰۰ دلار جریمه، محکوم شد که برابر با جایزه‌ای بود که با کسب مقام سیزدهم در جام جهانی ۲۰۱۱ دریافت کرده بود.

فیفا تیم زنان کره شمالی را از شرکت در جام جهانی بعدی در سال ۲۰۱۵، از جمله مرحله مقدماتی آن در قالب مسابقات قهرمانی آسیا، محروم کرد.

کره شمالی، بسیار جوان و دگرگون‌شده

شیر به بیشه بازگشته است. آن‌ها از سال 1993 به بعد؛ همواره در بین 4 تیم برتر مسابقات زنان آسیا حضور داشته‌اند.

با این وجود، باید دید تغییر نسل، تا چه اندازه در قدرت رقابت آن‌ها با تیم‌های در حال پیشرفتی نظیر چین، ژاپن، کره جنوبی و استرالیا اثر گذاشته است.

میانگین سنی تیم فعلی کره شمالی 21.7 است یعنی تیمی بسیار جوان و بدون حضور بازیکنانی از نسل پرافتخار گذشته. (آمار مربوط به انتخابی قهرمانی آسیا در تیر 1404)

از سوی دیگر کره شمالی به دلایل سیاسی فرصتی برای رقابت تدارکاتی با تیم‌های قدرتمند آسیا و جهان یا حضور بازیکنانش در لیگ‌های اروپا و آمریکا ندارد.

در نتیجه، رقابت کره شمالی و دیگر رقبا در فوتبال زنان آسیا، رقابت متوازنی نیست و این موضوع، ارزش موفقیت‌های این کشور – اگر در استرالیا تداوم یابد – را بیشتر می‌کند.