به گزارش افرا ورزش، موضوع فاطمه گرایلی در دیدار خاتون بم و پرسپولیس در هفته هفتم لیگ برتر فوتبال زنان زنگ خطری برای فقدان رفتار حرفهای نزد بازیکنان است.
این بازی که با پیروزی خاتون همراه شد،به واسطه حرکتی غیرمنتظره از سوی فاطمه گرایلی، زننده تکگل مسابقه، به یکی از پرحاشیهترین اتفاقات فصل بدل شد: اهتزاز پرچم استقلال در ورزشگاه اختصاصی پرسپولیس و اصرار بر “پیروزی” خواندن نام پرسپولیس در گفتگو در برابر دوربین.
این اتفاق در ورزشگاه شهید کاظمی مثل آینهای تمامقد مقابل فوتبال زنان ایران بود؛ آینهای که تصویر واقعی این فوتبال را، بیرتوش و بیفیلتر، به خودش نشان داد.
فوتبال زنان ما در سالهای اخیر لباس نو پوشیده، قراردادهایش سنگینتر شده و صفحات مجازی باشگاهها پرزرقوبرقتر؛ اما هنوز در لایههای زیرین، نشانههایی از فقدان آموزش حرفهای، مدیریت احساسی و فرهنگ باشگاهی به چشم میخورد.
شاید نشانی که فاطمه گرایلی برافراشت، نه نماد یک تیم خاص، که نشانهای از همین کاستیها بود. تا زمانی که آموزش حرفهای در رفتار، گفتار و منش فوتبالی نهادینه نشود، هرقدر هم ظاهر لیگ مدرنتر شود، تضمینی برای تکرار نشدن اتفاقات ورزشگاه شهید کاظمی وجود ندارد.
فوتبال حرفهای فقط در زمین تمرین ساخته نمیشود؛ در برنامه آموزش رفتار حرفهای، در منش بازیکن و در درک مرز میان هواداری و مسئولیت شکل میگیرد.
سوال بزرگ امروز این است: مسئولیت آموزش رفتار حرفهای بازیکنان با کیست؟
مرز مخدوش میان هواداری و حرفهایگری
در فوتبال حرفهای، بازیکنان در هر سطحی نماینده باشگاه خود هستند، نه تیم محبوب دوران نوجوانیشان. عشق و تعلق خاطر به یک تیم امری طبیعی است، اما بروز علنی آن در قالب نماد تیمی رقیب، آن هم در زمین مسابقه رسمی، با اصول حرفهای ورزش مغایرت دارد.
حرکت فاطمه گرایلی، از منظر روانشناسی ورزشی، بیش از آنکه نشانه جسارت یا اعتمادبهنفس باشد، نمادی از واکنش هیجانی کنترلنشده است.
چنین واکنشی مرز میان هواداری شخصی و تعهد سازمانی را در هم میشکند. در دنیای حرفهای، چنین رفتارهایی ممکن است به عنوان بیاحترامی به میزبان یا تحریک هواداران تعبیر شود.
ناامیدی افکار عمومی: این است لیگ زنان؟
ورزش زنان در ایران هنوز در مسیر تثبیت جایگاه خود در نگاه جامعه قرار دارد. مخاطبان غیرورزشی اغلب از طریق رسانهها با آن آشنا میشوند، بنابراین هر رفتار خارج از عرف میتواند به شکلی بزرگنماییشده بازتاب یابد.
وقتی یک بازیکن زن در سطح ملی یا باشگاهی، به جای تأکید بر پیشرفت فنی و اخلاق حرفهای، به حاشیههایی از این دست دامن میزند، ناخواسته تصویری از بیانضباطی و فضای غیرحرفهایاز فوتبال زنان در ذهن مخاطبان عمومی میسازد.
این موضوع میتواند بر حفظ اعتبار فوتبال و به طور کلی ورزش زنان، سرمایهگذاری، جذب اسپانسرها و حتی دیدگاه رسانهها به مقوله فوتبال زنان تأثیر منفی بگذارد.
تبعات احتمالی برای خاتون بم و گرایلی
باشگاه خاتون بم سالهاست به عنوان منظمترین و موفقترین تیم فوتبال زنان ایران شناخته میشود. از همین رو، رفتار گرایلی میتواند برای باشگاه وجههای غیرمنتظره و آسیبزا داشته باشد.
-
از منظر انضباطی، کمیته اخلاق فدراسیون فوتبال ممکن است به موضوع ورود کند، چرا که نمایش نشان استقلال، مصداق تحریک هواداران پرسپولیس و بیاحترامی به باشگاه میزبان است.
-
از منظر رسانهای، این اتفاق میتواند تمرکز تیم را از دستاورد فنیاش منحرف کرده و توجه افکار عمومی را از زمین بازی، به سوی حاشیهها بکشاند. از سوی دیگر ممکن است قشر مهمی از مخاطبان فوتبال دیگر نگاه سابق را به برند خاتون بم نداشته باشند.
-
فاطمه گرایلی بازنده این اتفاق است. کاهش اعتبار حرفهای او و واکنش منفی جامعه مخاطب فوتبال و رسانه که برای مدت طولانی، غیرقابل فراموشی است هزینهای قطعی است که بازیکن پرداخت خواهد کرد.
چرا نباید تکرار شود؟
اتفاقی از این دست هیچ دستاورد مثبتی برای فوتبال زنان ندارد. نه به محبوبیت بازیکن میافزاید و نه جایگاه تیمش را ارتقا میدهد.
برعکس، سبب میشود انرژی رسانهای و اجتماعی به جای پرداختن به کیفیت بازی، تاکتیکها و پیشرفتهای لیگ، صرف حاشیهها شود.
رفتارهایی از این جنس، اگر اصلاح و کنترل نشوند، میتوانند در آینده الگوی نادرستی برای بازیکنان جوانتر باشند؛ الگویی که در آن هیجان بر عقلانیت و هواداری شخصی بر تعهد حرفهای غلبه دارد.
فاطمه گراییلی بدون تردید یکی از بازیکنان توانمند فوتبال زنان ایران است، اما استعداد فنی هر بازیکنی زمانی معنا پیدا میکند که با بلوغ فکری و حرفهای همراه شود.
فوتبال زنان امروز بیش از هر زمان دیگری نیازمند تصویرسازی مثبت، احترام متقابل و مسئولیتپذیری است.
نمادی که او در ورزشگاه شهید کاظمی از آن دفاع کرد؛ نماد شکاف میان شور هواداری و شعور حرفهایگری بود — شکافی که اگر جدی گرفته نشود، میتواند دستاورد سالها تلاش برای رشد فوتبال زنان در ایران را زیر سؤال ببرد.
خدا نکند که گدا معتبر شود
دوتا گل زده ، داره برای هفتقلال خودشیرینی میکنه
این رفتار ریشه در عقده چندین ساله خوابیدن زیر پرسپولیس رو داره
البته از تیم بی ریشه و اصالت بم هم نباید گذشت
چرا از اینکه خودتون اینقدر تند تیتر زدیدناراحت نیستین
اگه بازیکنی برعکس این عمل انجام میداد مطمئنن میگفتین جو بازی بوده بعدشم راحت ازش رد میشدین..دیگه همه ایران میدونن که تیم سوگولی از صداسیماگرفته تا روزنامه ها همیشه براشون عالی کارمیکنن..خود گزارشگر از بازیکنان میپرسه طرفدار کدوم تیم هستی بعد خدا نکنه طرف اسم استقلالو بیاره
بجای اینکه مشکلات اصلی فوتبالو بیان کنید دست گذاشتین روی خبری که حاشیه سازی کنه
روزنامه زرد شنیده بودیم اما تیتر زن زرد نشنیده بودیم که این خبر مشخصش کرد
چطور موقعی که وزیر مملکت که باید همیشه در جایگاه بی طرف باشن مثل آذری جهرمی هوادار خردسال و عراق چی کری خوانی میکنن رفتارشون غیر حرفه ای و تحریک آمیز نیست اما چون این بازیکن به تیم محبوب شما گل زده و تام واقعی بعدانقلاب آنرا به زبان آورده مانند هوادارن کم سن و سال داغ کرده اید و سنگ تیم خاص را به سینه میزنید بهتر آیت عدالت رسانه ای داشته باشید و تحمل باخت را یاد بگیرید و بی طرف باشید. اگر وزیر آزاد است طرفدار تیم رقیب باشد وس بازیکن هم میتواند و هیچ اشکالی هم ندارد مطابق منطق خودتان.سبز باشید و بی طرف
حکایت فاطمه گراییلی واین ضرب المثل .میمون هرچی زشت تربازیشم بیشتر
فاطمه گراییلی بدنیست خودشوتوآینه نگاه کنه قیافه ۶در۴.دک ودهن کج .چه ادعایی داره یعدمیادبادهن کجش اسم پرسپولیس ازحسادت به زبون نمیاره پیروزی میگه .یکی نیست بهش بگه اخه بیشعور.پیروزی توذات پرسپولیس وناگفته نمونه ازاسم باشگاهش خیلی بهتره
بایدعذرخواهی کنه این بی فرهنگ